. "ต้นศีลแท้ อยู่ที่ใจ" " .. นี่ "ต้นศีลแท้ๆ มันจึงชื่อว่าอยู่ที่ใจไม่ใช่อยู่ที่อื่น ผู้ใดรักษาใจของตนได้ ก็รักษากายรักษาวาจาได้" ก็มีศีลก็มีธรรมย่อมเป็นที่รักที่นับถือที่เคารพจากผู้อื่น ใครก็ต้องการจะคบหาสมาคม คนที่มีศีลมีธรรมอย่างนั้น "อันนี้แหละที่พระศาสดาทรงสอน ให้คนเรารักษาความดีของตนไว้ ให้เหมือนกับเกลือรักษาความเค็ม" ธรรมดาเกลือนะจะไปจมอยู่ในดิน มันก็มีความเค็มอยู่ในดินนั้นแหละ จะเอาละลายลงไปในน้ำ มันก็ไปเค็มอยู่ที่น้ำ ทำน้ำนั้นให้เค็ม อันนี้ก็เช่นเดียวกันนั้นแหละ "บุคคลผู้รักษาความดีของตนไว้ได้จะไปที่ไหนจะอยู่ที่ไหนความดีก็ปรากฏอยู่ในที่นั้น" เป็นที่สรรเสริญเยินยอของคนทั้งหลาย คนทั้งหลายย่อมเคารพยำเกรง .. " "พระสุธรรมคณาจารย์" (หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ)